HET VUUR DAT NIET TE
BLUSSEN IS...
De Vrije Gedachte No. 258 september 1995
angola,bindmiddel,bosniers,cambodja,collectief,collectieven,een collectieve waan,ikbewustzijn,individualisme,individualist,
individualiteit,joegoslavie,kaukasus,koerdistan,kroaten,mentaal,minachten,minderwaardig,moordlust,moslims,oorlog,palestina,serviers,
somalie,tito,ubermensch,vrijdenken.
Naar
bladwijzers: Moordlust–Collectieve
Waan
Terug naar: de Startpagina
HET VUUR DAT NIET TE
BLUSSEN IS...
Jan Vis, creatief filosoof
Het is straks alweer twee jaar geleden dat ik voor de DVG-televisie een betoog
hield over de gebeurtenissen in ex Joegoslavië. Op woensdagavond 22 december
1993 gaf ik als mijn overtuiging te kennen dat het misleidend is over “een
oorlog” te spreken omdat alle daarop van toepassing zijnde criteria, die wij in
het westen in de loop der tijden aangelegd hebben, op geen enkele manier gelden
in dat vroegere Joegoslavië. Wat daar losgebroken is zou niets anders zijn dan
moordlust... Helaas is naar mijn mening in de afgelopen jaren gebleken dat ik
gelijk had. Ter beoordeling van de huidige toestand blijkt mijn tekst van bijna
twee jaar geleden nog steeds actueel te zijn. Daarom volgt hij hier nog een
keer.
Onlangs zijn ze weer bijeen geweest, de heren
die over het lot van het vroegere Joegoslavië beschikken. En weer hebben ze
zitten bekvechten over stukjes grond die nauwelijks groter zijn dan
volkstuintjes. Weer hebben zij net gedaan of de problemen enkel maar draaien om
“Lebensraum”, een begrip dat menigeen in die streken niet vreemd in de oren zal
klinken. En de westerse diplomaten hebben zich wederom als echte professionals
gedragen. Gewoontegetrouw hebben zij zich het air aangemeten op de hoogte te
zijn van de problemen, alle aspecten daarvan in de gaten te hebben en vooral
heel goed te weten wat de oplossing is en hoe je die bereiken kunt. De vloer
van de vergaderzaal kraakte zogezegd onder de gewichtigheid van de superieure
westerse politici.
Daarbij vergeleken zijn die Bosniërs,
Kroaten, Moslims en Serviërs maar lichtgewichten. Lui die nauwelijks weten
waarover het gaat, maar die toch net bijdehand genoeg zijn om de indruk te
wekken dat er in Joegoslavië een “oorlog” gaande zou zijn, en dat het daarbij
om de gebruikelijke economische motieven zou gaan. Wie krijgt de beste stukken
grond, wie een uitweg naar zee, wie de zeggenschap over de bodemschatten
enzovoort. En bovendien doen zij net of zij over al die vechtenden iets te
vertellen zouden hebben, of er ook maar iemand is die gehoor geeft aan hun
opdrachten. Hoe vreemd dat ook lijkt, het is te begrijpen. Het behoort immers
bij hun zorgvuldig opgepoetste imago van rechtschapen heren die hooggeplaatst
en integer genoeg zijn om onderhandelingen te voeren en die uiteraard ook de
macht hebben om gehoorzaamheid af te dwingen. Zo hoort dat volgens de boeken en
de geleerden, zo liggen volgens de westerse tradities de verhoudingen. Wie
onderhandelt heeft vanzelfsprekend macht en wie macht heeft komt zonder meer in
aanmerking om onderhandelingen te voeren. Simpel toch..!
Die Joegoslavische onderhandelaars passen dus
geheel in het beeld dat de moderne mens heeft van de politieke werkelijkheid.
En dat beeld wordt en door die zogenaamde onderhandelaars en door de pers
zorgvuldig in stand gehouden en gekoesterd. Iemand mocht eens denken dat er een
bijeenkomst van de maffia is! Iemand mocht het werkelijke gedoe van de “heren”
eens aanzien voor een samenzwering van gewetenloze misdadigers! Dat moet te
allen tijde vermeden worden! Toch is het allemaal één grote leugen...
Ten eerste moet opgemerkt worden dat er
niemand is die in feite enige macht heeft. De westerse politici niet, want die
durven hun eigen ferme, krijgshaftige taal niet in daden om te zetten.
Bovendien werken de militairen tegen. Je kunt daar eigenlijk best blij om zijn
want oorlog voeren in een land als Joegoslavië is voor niet tot partizaan
opgeleide, op hun manier fatsoenlijke, westerse soldaten bij voorbaat een
verloren zaak. Maar, zo vraag je je af, waarom door die politici dan zo ferm
gesproken, als ze hun dreigementen toch niet uitvoeren? Waarom zegt zo'n Relus ter Beek dan zomaar, uit de losse hand, een heel
legeronderdeel toe? Iedereen weet toch dat dat beetje wacht lopen, patrouille
varen en vliegen niets voorstelt. De zogenaamde blokkades waren al doorbroken
voordat ze goed en wel ingesteld werden. De blokkade van de Donau bleek meteen
al zo lek als een mandje. Waarom dan toch die ferme taal? Wel, omdat het in het
beeld past. De moderne mens, en dan vooral de politicus, meent oprecht dat hij
zo op behoort te treden. Hij verbeeldt zich dat alleen maar dat op den duur tot
resultaten leidt. En dus gaat hij onverdroten voort met dat wereldvreemde en
domme gedoe...
Hebben de westerse politici geen macht
doordat zij volstrekt wereldvreemd zijn, die zogenaamde politici uit
Joegoslavië hebben geen macht omdat moordlust, eenmaal uitgebroken, zich niet
gezeggen laat en een eigen leven leidt. Daarmee ben ik aan het tweede punt
aangeland. Dat houdt in dat er eigenlijk helemaal niet van een oorlog gesproken
kan worden. Inderdaad, er wordt geschoten, er rijden tanks en pantserwagens -
waar halen ze die trouwens vandaan? - er liggen overal mijnen en bovenal: er
vallen aan de lopende band doden... rare uitdrukking overigens, want doden
“vallen” niet maar levenden vallen en creperen vervolgens. Er wordt letterlijk
gecrepeerd bij het leven... Al die verschijnselen evenwel, die op het eerste
gezicht de indruk wekken oorlogshandelingen te zijn, vormen de buitenkant van
wat er werkelijk gaande is. En dat is dat enkele groepen van mensen
hartstochtelijk bezig zijn elkaar uit te moorden, omdat zij elkaar het leven
misgunnen, elkaar niet het recht geven ook te bestaan. Dat heeft in wezen niets
te maken met het veroveren van stukken grond of het veroveren van economische
voordelen. Het komt ook niet overeen met wat wij, moderne mensen, onder oorlog
voeren verstaan.
Hoe verschrikkelijk een oorlog ook is,
enerzijds vanwege de onvoorstelbare wreedheid van het creperen maar anderzijds
vooral vanwege de idiote mentaliteit die eruit spreekt, je kunt toch opmerken
dat de zogenaamde beschaafde landen tot bepaalde onderlinge overeenkomsten zijn
gekomen. Uiteraard hebben zij daarbij niet de oorlog afgeschaft, maar wel
hebben zij geprobeerd hem een redelijk tintje te geven. Er zijn gedragsregels
opgesteld die aangeven wat er allemaal niet toegestaan is. Belangrijk is dat er
duidelijk is vastgesteld dat de burgers buiten schot moeten blijven.
Verkrachten, roven, brandstichten en
plunderen zijn ten strengste verboden. Het bombarderen en beschieten van
zogenaamde “open steden” ook. Hoe dan ook, men heeft eigenlijk zo goed
mogelijk uitgesloten dat persoonlijke wederzijdse wraakgevoelens vrij spel
kunnen krijgen en uitgeleefd kunnen worden. Hoe krankzinnig het ook is, voor
moderne zogenaamd beschaafde mensen is de oorlog iets zakelijks geworden.
"We have a job to do”, zeiden de Amerikaanse
soldaten toen zij zich voorbereidden op de Golfoorlog. Welnu, van dit alles is
in het huidige Joegoslavië geen sprake.
Zoals gezegd
proberen de politieke hotemetoten verwoed de indruk te wekken dat er wel een
oorlog gaande is, maar dat is zonder meer een leugen. In feite hebben de laagste
hartstochten vrij baan gekregen, elke rem op het smerigste in de mens is
weggevallen. Dat smerigste is de moordlust. Die is gegrond op de allerlaagste
trap van het individualisme. Daarvoor geldt namelijk dat mijn bestaan dat van
een ander in principe uitsluit. Waar ik ga en sta kan jij absoluut niet gaan en
staan. In tegenstelling tot de dieren kunnen alleen mensen met die gesteldheid
komen, omdat de mens het vermogen heeft letterlijk alles te ontkennen. Voor
zover een mens die gesteldheid zonder meer laat gelden is hij het prototype van
de moordenaar.
Die moordenaar kan in vrijwel elke mens
opgeroepen worden door hem met een collectieve waan gek te maken. Breng
die alsnog primitieve
individualist(zie de LINKS onderaan dit artikel -rob van es) onder
in een collectief waarin hem voorgespiegeld wordt dat hij een echt volwaardig
individu is, zeg maar een Übermensch, en hij gaat er prompt toe over alle
anderen te minachten omdat die minderwaardig zijn.
Als je dat vuurtje bekwaam opstookt komt de
moordenaar zonder veel moeite naar boven en kan het feest beginnen. Vrijwel
overal op de wereld zie je dat op het ogenblik gebeuren en de bij het patroon
behorende ingrediënten zijn ook onmiskenbaar aanwezig. Er is een ontwakende
individualiteit, een ontwakend ik bewustzijn. Dat blijkt uit de overal
gevoelde behoefte zich te bevrijden van elke vorm van overheersing. Maar er is
daarnaast ook het ondergaan in collectieven, in een
soort stamverbanden, waarvoor de een of andere ideologie het bindmiddel is.
Gevolg: onder het mom van bevrijding, van ontwikkeling en meegaan in
"de vaart der volkeren" wordt elke persoonlijke frustratie, elke
persoonlijke agressie, op de meest gruwelijke manier uitgeleefd. Voorbeelden
geven is moeilijk, niet omdat zij zeldzaam zijn, maar juist omdat zij bijna
overal voorkomen.
Het is niet alleen Joegoslavië, het is
Angola, Somalië, Ierland, Koerdistan, in de Kaukasus, Palestina, Cambodja,
enzovoort. En overal is het proces niet te stoppen met redelijke middelen...
Wat Joegoslavië betreft: het wegvallen van Tito
heeft het bindmiddel tussen de verschillende groepen opgelost en nu kan de
moordlust zich vrijelijk uitleven. En ik vrees dat ook hiertegen geen kruid
gewassen is en eigenlijk kan dat ook niet anders. Moordlust moet zich
uitleven als hij niet onmiddellijk en doormiddel van groot geweld onderdrukt
wordt. Nu dat laatste onmogelijk is gebleken blijft alleen de verschrikking
van het grote sterven over. Dat is geen opwekkende gedachte, maar hij is
wel reëel. Dat wordt trouwens zo langzamerhand zelfs voor een ieder duidelijk.
Als vrijdenker blijft er niets anders over
dan wat hulp te bieden aan de slachtoffers, die, ook al zijn zij zelf hartstochtelijk
aan het moorden geweest, toch in de grond van de zaak onschuldig zijn.
Zij kunnen er immers niets aan doen dat zij mentaal nog niet volwassen zijn
en zich nog niet tot echte individuen ontwikkeld hebben. Het is daardoor dat het onmenselijke gedoe van hogere machten,
van hogere menselijke machten wel te verstaan, de kans krijgt de mensen tot
beesten te maken. Beesten die tot voor kort als mensen vredig naast en met
elkaar leefden...
En verder? Behalve die altijd tekort
schietende hulp kun je alleen nog maar je hoofd schudden en erop blijven hopen
dat al die mensen ooit nog eens zover zullen komen dat zij de werkelijke inhoud
van hun eigen individualiteit inzien, waartoe behoort dat mijn bestaan dat van
de ander niet langer uitsluit, maar juist volledig en onvoorwaardelijk insluit.
Het vrijdenken leidt tot dat bevrijdende en vredelievende inzicht, maar helaas,
je kunt dat de mensen niet opdringen.
Vrijdenken is nu eenmaal geen ideologie, maar een persoonlijke levenshouding,
gedragen door je eigen individuele verantwoordelijkheid en onbevooroordeelde
denken.
Bovenstaande tekst is geschreven:
Door Jan Vis, filosoof.
LINKS:
Zie het ontwaken van de individualist-zie
nrs. 10, 11, 58, 59, 62, 65, 67
Terug naar: de Startpagina
Pagina's zijn door mij uit het tijdschrift van De Vrije
Gedachte No. 258 september 1995 overgenomen.
Aangezien de filosofie er niet is voor enkele
bevoorrechten maar juist voor alle mensen, is het citeren uit mijn werk zonder meer toegestaan. (Jan Vis,
creatief filosoof)
Wel echter zou ik het op prijs stellen dat het citeren
vergezeld gaat van een duidelijke bronvermelding! (Jan Vis)
|
|